Znaczenie odczynu gleby

Odczyn gleby to jeden z kluczowych czynników decydujących o prawidłowym wzroście roślin. Informacje o pH można uzyskać zarówno z badań laboratoryjnych, jak i obserwując rośliny uprawne oraz chwasty, które często wskazują na zakwaszenie stanowiska.

Regularne monitorowanie pH gleby pozwala ocenić potrzeby wapnowania. W tym celu należy pobrać reprezentatywne próby i przekazać je do akredytowanego laboratorium Stacji Chemiczno Rolniczej. W Polsce działa 17 takich jednostek, a próbki można również przekazać pracownikowi terenowemu. Koszt badania jest niewielki, a korzyści z uzyskania wyższych plonów – znaczące.

Wartości zakresów pH gleby dla roślin uprawnych

Badania pH umożliwiają:

• określenie potrzeb wapnowania,
• ustalenie dawek CaO,
• kontrolę zmian odczynu w czasie,
• przygotowanie planu nawożenia.

Dlaczego wapnowanie jest konieczne?

Głównym celem wapnowania jest podwyższenie pH gleby, co poprawia dostępność składników pokarmowych i wpływa na zdrowotność oraz potencjał plonotwórczy roślin.
Większość gatunków uprawnych najlepiej rośnie w odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym.

Wapnowanie:

• zwiększa przyswajalność składników nawozowych,
• uzupełnia straty wapnia wymywanego przez opady i wynoszonego z plonem,
• poprawia strukturę gleby oraz warunki powietrzno wodne.

Jak ustalić dawkę wapna?

Efektywność wapnowania zależy od:

• przestrzegania zaleceń nawozowych,
• właściwej dawki,
• odpowiedniego terminu aplikacji.

Dawka zależy od:

• aktualnego pH,
• kategorii agronomicznej gleby (składu granulometrycznego).

Chcąc określić szczegółowo dawkę należy skorzystać z tabel zawartych w opracowaniu:  Zasady ustalania dawek wapna w doradztwie nawozowym. Publikacja dostępna na stronie OSChR z siedzibą  w Poznaniu.
Dawki podaje się w tonach czystego składnika CaO na 1 ha.

Przybliżone dawki wapna (t CaO/ha)

Dobór rodzaju wapna

Wybór nawozu zależy od rodzaju gleby:

• gleby ciężkie i średnie – wapno tlenkowe lub węglanowe,
• gleby lekkie i bardzo lekkie – wyłącznie wapno węglanowe.

Zabieg wykonuje się średnio co 3–4 lata. Na glebach słabych stosuje się mniejsze dawki, ale częściej.
Przy bardzo niskim pH należy unikać jednorazowego stosowania dużych dawek wapna tlenkowego. Zaleca się metodę dawek obniżonych i coroczne badanie pH.
Po aplikacji wapno powinno być jak najdokładniej wymieszane z glebą.

Kiedy wapnować?

Najlepszy termin zależy od uprawy i rodzaju gleby.
Zasady:

• wapnowanie wykonuje się w roku uprawy przedplonu roślin wrażliwych, np. zbóż,
• na glebach lekkich częściej stosuje się mniejsze dawki,
• decyzję o wapnowaniu podejmuje się, gdy pH spadnie o 0,5 jednostki poniżej optymalnego zakresu.

Jeśli nie wykonano wapnowania pod przedplon, zabieg przeprowadza się po zbiorach – podczas podorywki lub innego zabiegu mieszającego glebę.

Czego nie łączyć z wapnowaniem?

Nie należy łączyć wapnowania z:

• obornikiem,
• nawozami organicznymi,
• nawozami azotowymi (ryzyko strat amoniaku),
• nawozami fosforowymi (uwstecznianie fosforu).

Przerwa między zabiegami powinna wynosić 4–6 tygodni.

Wapnowanie pogłówne

W wyjątkowych sytuacjach, gdy po wschodach roślin badania potwierdzą bardzo niski odczyn, można zastosować pogłównie niewielką dawkę wapna węglanowego – ok. 1 t/ha.
Warunki, w których nie wolno wapnować

• gleba zmarznięta do 25 cm,
• pokrywa śnieżna,
• tereny zalane,
• strome nachylenia.

Można wapnować na lekko zmarzniętą glebę rano lub wczesną wiosną przed bronowaniem.
Wpływ wapnia i magnezu na rośliny

Rola wapnia (Ca)

Wapń:

• jest kluczowy dla roślin oleistych, motylkowych i strączkowych,
• wzmacnia ściany komórkowe,
• wspiera podziały komórek i wzrost korzeni,
• reguluje pobieranie składników pokarmowych,
• stymuluje brodawkowanie u roślin motylkowych,
• ogranicza toksyczność glinu,
• zwiększa odporność roślin na choroby.

Rola magnezu (Mg)

Magnez:

• poprawia wykorzystanie azotu,
• zwiększa zawartość białka w ziarnie i paszach,
• poprawia wartość wypiekową pszenicy,
• zwiększa zawartość cukrów w korzeniach,
• podnosi zawartość tłuszczu w nasionach strączkowych i oleistych.

Znaczenie wapnowania dla środowiska

Regulacja odczynu gleby ma również wymiar ekologiczny:

• poprawia właściwości fizyczne, chemiczne i biologiczne gleby,
• zwiększa rozwój systemu korzeniowego,
• ogranicza erozję i straty materii organicznej,
• zmniejsza straty fosforu,
• przyspiesza mineralizację azotu organicznego,
• redukuje emisję N₂O do atmosfery,
• zwiększa pojemność wodną gleby,
• poprawia neutralizację pestycydów i metali ciężkich.

Podsumowanie

Kontrola odczynu gleby to fundament nowoczesnego rolnictwa.

Wapnowanie:

• zwiększa plony,
• poprawia zdrowotność roślin,
• ogranicza koszty nawożenia,
• chroni środowisko.

Dbajmy o pH gleby – to inwestycja w plon, jakość i przyszłość upraw.

Inż. Renata Urbanowicz, specjalista terenowy, OSCHR z siedzibą w Poznaniu